Günahların ağırlığı altında ezilen, "Acaba affedilir miyim?" diye düşünen her mümin için Kur'an-ı Kerim'de parlayan bir güneş vardır. İşte sahabelerin ve Peygamberimizin (s.a.v) dilinden, ilahi rahmetin sonsuzluğunu müjdeleyen o eşsiz ayet.
Rasûlullah (s.a.v), bu ayet nazil olduğunda sevincini şu muhteşem sözlerle ifade etmiştir:
"Bu ayeti ne dünyaya ne de dünyada bulunan hiçbir şeye değişmem."
"Kur'an'da rahmet ve genişlik bakımından bundan daha büyük bir ayet yoktur."
"Kur'an-ı Kerim'in en ümit verici ayeti budur."
Hz. Hamza'nın katili olan Vahşi, Müslüman olmak istemiş ancak işlediği büyük günahın affedilip affedilmeyeceği konusunda derin bir korkuya kapılmıştı.
Allah Teâlâ, bu samimi pişmanlık üzerine şirkten dönüp tövbe eden herkesin—günahı ne kadar büyük olursa olsun—rahmet kapısından çevrilmeyeceğini bu ayetle bildirmiştir. Bu müjde, Vahşi'nin İslam ile şereflenmesine vesile olmuştur.